«Κάποιος πρέπει να είχε διαβάλει τον Γιόζεφ Κ., γιατί ένα πρωινό, δίχως να κάνει τίποτα κακό, ήρθαν και τον συνέλαβαν». Η Δίκη ξεκινάει με μια από τις πιο επιδραστικές φράσεις στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας, η οποία φαίνεται να συνοψίζει ολόκληρο το έργο. Ο Κάφκα προσφέρει στον αναγνώστη μια διορατική, αλλά – για πολλούς – και σκοτεινή και απαισιόδοξη ματιά στους δαιδαλώδεις μηχανισμούς της σύγχρονης εξουσίας και στην μάταια αναζήτηση της ελευθερίας από το σύγχρονο άτομο. Είναι όμως έτσι ή μήπως έχουμε να κάνουμε με ένα έργο που είναι ταυτόχρονα βαθιά χιουμοριστικό, που καυτηριάζει – ώρες ώρες με τρόπο ξεκαρδιστικό – συγκεκριμένες παθογένειες της νεωτερικότητας; Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να μεταφερθεί ένα τέτοιο κείμενο στο θέατρο;
Ο σημαντικός σκηνοθέτης Θωμάς Μοσχόπουλος συζητά με τον Νίκο Κοσκινά, μύθους και αλήθειες γύρω από τον Φραντς Κάφκα, αλλά και αναμνήσεις από μια επιτυχημένη παράσταση.
Πλήροφορίες και εδώ!